30 Day Blog Challenge: Hoe gastvrij ben jij?

cookstockphoto-9911

In de vorige post vertelde ik wat er in mijn tas zat.  Vandaag wil ik iets heel anders met je delen. Het gaat over gastvrij zijn. Dat kun je op verschillende manieren interpreteren. En iedereen verstaat er denk ik ook wat anders onder. Ik kan er wel omheen draaien, maar laat ik gewoon beginnen met mijn verhaal!

De bel gaat. Mijn ouders staan voor de deur. Oeps… wist ik niet. Hebben ze geappt? O ja, mama, vijf minuten geleden. Met van die gezellige emoji’s er bij. Ik kijk vluchtig in mijn kast of er nog koekjes liggen voor bij de koffie. Zo ja, lucky me. Zo niet, dan kan ik mij voorbereiden op commentaar. Als je net als ik ouders hebt van Molukse of Indische komaf, weet je wel hoe belangrijk eten is. Zorgen voor je gasten. Je bezoek is belangrijk en wie weet komt je visite wel van ver. Daarom zijn pannen rijst ter grootte van een cementkuip geen uitzondering bij familieaangelegenheden.

Bij mijn volgende bezoek aan de supermarkt neem ik een pak koeken mee. Speciaal voor de visite. Maar ik weet ook al dat dat pak allang leeg is wanneer er onverwacht mensen bij mij op de stoep staan. Ja, zeg, moet ik soms uit zelfbescherming een slot om mijn snoepjeskast doen?

Beeld: Danielle Lakeman

Beeld: Danielle Lakeman

Weet je zeker dat je geen trek hebt?

De bel gaat. Een van mijn vriendinnen staat bij mij op de stoep. Ze komt een kop koffie drinken. Ik wist van te voren dat ze langskwam, dus ik heb de nodige voorbereidingen getroffen. Als ze heel veel geluk heeft, heb ik zelf iets gebakken. Bij iets minder geluk heb ik minimaal twee soorten koek en chocolade in huis. O, nu ik dit neerpen is dit volgens mij ook geen straf. Is het bijna Sinterklaas, dan heb ik meerdere smaken pepernoten en chocoladeletter in de kast liggen. Nee, als je gepland bij mij op bezoek komt, kun je maar beter je lunch skippen. Want anders blijf ik met die shitload (verkeerde woordkeuze, Nien) zitten. En bewaar ik het voor het volgende bezoek. Nee grapje, ik eet het gewoon op.

Voordat ik deze post ging schrijven, dacht ik dat het louter en alleen zou gaan over hoe goed ik voor mijn bezoek zorg en dat er altijd wat in huis is. Maar mijn eigen persoontje en ik weten heus wel dat dat niet helemaal waar is. Hoe ik het oplos als ik weinig in huis heb bij onverwacht bezoek? Als ik het echt vervelend vind om niets aan te kunnen bieden (tja, toch die opvoeding), haal ik wat bij de supermarkt. Voor de zekerheid. Zodat er niemand kan zeggen dat ik een slechte gastvrouw ben:-)

Hoe zit het met jullie gastvrijheid?

30 Day Blog Challenge: De inhoud van mijn tas

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Okee, ik had iets meer dan een jaar geleden een heel ander artikel hierover kunnen schrijven. De inhoud van mijn tas is op zijn zachtst gezegd nogal veranderd. Ik sjouw niet alleen mijn eigen spullen mee, maar ook die van mijn kleine jongen. Of ik nou een hele hutkoffer meeneem of dat ik er toch in slaag om redelijk licht bepakt op pad te gaan, lees je hier.
(meer…)

30 Day Blog Challenge: Mijn eerste baantje

DeathtoStock_Clementine2

Ik blog nu bijna twee jaar vanaf dit domein. Hiervoor gebruikte ik een wordpress.com pagina, maar die werd ik zo langzamerhand zat. Ik wilde iets meer bloggen. Tot nu toe is dat redelijk gelukt, ik heb een eigen blogtempo van gemiddeld een post per week. Maar met een kleine baby is het soms wat lastiger. Daarom was ik superblij met de 30 Day Blog Challenge van Hare Maristeit. We trappen af met mijn eerste baantje.
(meer…)

Update: James vijf maanden en eetschema

IMG_0307

Whooptidoo! James is vijf maanden oud. We zijn nu een maand bezig met groentehapjes, fruit staat sinds kort op het menu. Ik vind het nog een heel gepuzzel met zijn eetschema, maar ik denk, geloof, hoop dat we er een hebben gevonden dat werkt. Ben je benieuwd naar wat hij inmiddels eet, lees dan gauw verder.

(meer…)

Koekje van eigen deeg

Laatst had ik een lunchdate met vriendin K. Ze wilde mij meenemen naar een super relaxed tentje waar ze, hooray voor mij, ook glutenvrije dingen hadden. Een retro lunchcafé met van die oranje-bruine kussens die je nog kende van de kampeervakanties van vroeger en waar gewoon een huiskat rondsloop. Helaas vond James het minder relaxed. Hij brulde de hele boel bij elkaar. Bloedzenuwachtig werd ik er van. Een ding wist ik wel: Ik had een koekje van eigen deeg gekregen.

(meer…)

1 2 3 12